Συνειδητότητα, πραγματικότητα, επιληψία

Συνειδητότητα, πραγματικότητα, επιληψία

Την ατομική αντίληψη περί πραγματικότητας την διαμορφώνει κανείς καθώς αρχίζει να λειτουργεί συνειδητά και όχι απολύτως μηχανικά. Αναπτύσσει έτσι μία συνειδητότητα που του προσφέρει την επίγνωση της στιγμής˙ του την προβάλλει, δηλαδή, συγκεκριμένα κάθε δευτερόλεπτο στο νου του με απόλυτη ένταση της προσοχής του. Έτσι διαμορφώνει ο ίδιος τις προθέσεις-τάσεις του και την κοινωνική του προβολή. Στην επιληψία γενικά αυτή η συνειδητότητα έχει έναν πολύ μεγάλο εχθρό που «πηγάζει» από την αρρώστια. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει μία κατάσταση μειωμένης εγρήγορσης και αδράνειας. Η έλλειψη κυτταρικής ενέργειας, λόγω απώλειάς της στις εγκεφαλικές κρίσεις, δημιουργεί αυτήν την κατάσταση. Το αποτέλεσμα είναι λανθασμένη θεώρηση της πραγματικότητας, που δημιουργεί τεράστιες αμφιβολίες και νέες κρίσεις.