Τι κάνουμε όταν συνυπάρχουν σκλήρυνση κατά πλάκας και θυρεοειδίτιδα μαζί;

Τι κάνουμε όταν συνυπάρχουν σκλήρυνση κατά πλάκας και θυρεοειδίτιδα μαζί;

Σε πολλές περιπτώσεις έχει συμβεί και το έχουμε παρατηρήσει και στη Βιονευρολογική. Δηλαδή, τακτικά μπορεί να συνυπάρχει μια θυρεοειδίτιδα π.χ. Hashimoto ταυτόχρονα με μια σκλήρυνση κατά πλάκας. Είναι γεγονός ότι δυο αυτοάνοσα νοσήματα ταυτόχρονα γεννούν τις υποψίες για μια νέα ασθένεια που περιέχει και τα δυο.

Και αυτό είναι λογικό διότι, ακολουθώντας πάντοτε την κλινική εικόνα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα έχει μια πολυδιάστατη διαταραχή, η οποία διαταραχή κλινικά εκφράζεται και με τις δυο αρρώστιες.

Άρα σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να μην μπερδευόμαστε τόσο πολύ με ποιο ήρθε πρώτο ή δεύτερο ή ποιο θα θεραπεύσουμε πρώτα, αλλά θα πρέπει να ακολουθούμε μια αγωγή, η οποία στοχεύει στη θεραπεία και των δυο παθήσεων, χωρίς αναμονή.

Χωρίς αναμονή είναι και οι τυχόν άλλες αντιδράσεις που πρέπει να έχουμε κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης της πορείας των δυο νοσημάτων και τα μέτρα τα οποία πρέπει να λαμβάνουμε αμέσως.

Αποτελεί ένα μοντέρνο και δύσκολο κεφάλαιο αυτή η «συννοσηρότητα» των αυτοάνοσων νοσημάτων, αλλά από την άλλη μεριά είναι απόλυτα αναγκαίο να εξεταστεί γιατί πλέον έχει γίνει σαφές ότι σχεδόν ποτέ ένα αυτοάνοσο νόσημα δε βγαίνει από μια μονοδιάστατη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, παρά είναι αποτέλεσμα πολυκλωνικών αντιδράσεων.