Ο πανικός πριν τον πόνο

Ο πανικός πριν τον πόνο

Ο πανικός είναι ένα είδος υψηλού φόβου, ανεξέλεγκτης έντασης και κατάστασης, ο οποίος έρχεται σε πάρα πολλούς ασθενείς με επώδυνα σύνδρομα, τις περισσότερες φορές χωρίς κανένα λόγο.

Στη Βιονευρολογική έχουμε παρακολουθήσει ασθενείς, οι οποίοι πέφτουν σε έντονο πανικό και μόνο με τη σκέψη ότι κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, καιρικές συνθήκες ή ακόμη και συναντήσεις, είναι δυνατόν να πέσουν σε ένα επώδυνο σύνδρομο, το οποίο αναμένουν.

Η αναμονή αυτή φέρνει την «κεντρική» ανησυχία με την ψυχική διαταραχή του πανικού ότι έρχεται «κάτι» το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.

Όπως κατανοούμε σε αυτές τις περιπτώσεις, ο ρόλος του γιατρού είναι αναγκαστικά διπλός˙ είναι και θεράπων σε ότι αφορά τον πανικό, αλλά αμέσως μετά πρέπει να λάβει και τα μέτρα για την τυχόν επώδυνη κατάσταση που θα επακολουθήσει.

Το λέμε αυτό γιατί συνήθως η απόσταση μεταξύ των δυο καταστάσεων είναι πολύ σύντομη και κανείς σχεδόν δεν προλαβαίνει να τα ξεχωρίσει, όταν ο ασθενής είναι «εκπαιδευμένος» σε αυτά.

Πρέπει, δηλαδή, λέγοντας του ότι φροντίζεις τον πόνο, ταυτόχρονα να αναλαμβάνεις και μέτρα να πέφτει ο πανικός. Η διπλή αυτή αγωγή βοηθάει τον ασθενή να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο και να επέλθει γρήγορα στην ηρεμία του.