Αναστάτωση και ψυχική αδράνεια

Αναστάτωση και ψυχική αδράνεια

Η ζωή τον τελευταίο καιρό, λόγω κρίσης, έχει πάρει πολλούς εντατικούς ρυθμούς με ανάλογη διέγερση των «μαγνητικών» πεδίων του καθενός και της ατμόσφαιρας τριγύρω.

Αυτό σημαίνει ότι η ένταση πλέον πηγαίνει από τον ένα στον άλλο, δημιουργώντας ταυτόχρονα πρόβλημα σε οποιονδήποτε έχει μια μικρή διέγερση. Όποια και αν είναι αυτή η διέγερση, από τη στιγμή που μεγαλώνει, επιταχύνεται η δυσκολία της κατανόησης του «αντιπάλου» ή ακόμη του συζητητή.

Επόμενο είναι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις έρχεται η σύγκρουση και μαζί με τη σύγκρουση το ψυχιατρικό πρόβλημα. Ο χρυσός κανόνας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η ψυχική αδράνεια από δευτερόλεπτα μέχρι ώρα γιατί όχι και ημέρες.

Εάν κανένας αισθάνεται υπέρ το δέον «τεντωμένος» και νιώθει τα προβλήματα του άλυτα, έτσι που να μην μπορεί να βρει διέξοδο σε αυτά ή να νομίσει ότι πέτυχε κάποιες λύσεις, ενεργοποιώντας ψύχραιμα, ας είναι ακόμη και λάθος, τότε είναι καλύτερα να ακολουθήσει την ψυχική αδράνεια.

Βέβαια, ο όρος «ψυχική αδράνεια» ίσως είναι και μια υπερβολή˙ άλλοι το λένε «συγκέντρωση σκέψης», άλλοι το λένε «διαλογισμό».

Όπως και να έχει, αυτός που «προσβάλλεται» από την ένταση, φροντίζει και έχει μια ηρεμία και μια αδράνεια για κάποιες στιγμές μέχρι να δώσει στο πνεύμα του και γενικά του εγκεφάλου του τη δυνατότητα μιας σωστής επαναλειτουργίας της σκέψης και του συλλογισμού.

Δεν είναι κάτι δύσκολο, είναι κάτι που μαθαίνεται και απλώς μοιάζει με αυτό που λέμε «τραβάς την αναπνοή σου και μετράς ανάποδα μέχρι το δέκα».