Πότε «σωματοποιούνται» τα «τικ»;

Όπως έχουμε δει στη Βιονευρολογική, η επανάληψη οποιασδήποτε μορφής «τικ» με τον καιρό φέρνει μια ψυχική δυσκολία στο άτομο, η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από το γεγονός της προσπάθειας της «καθήλωσης» του.

Αυτό βέβαια στον κάθε ασθενή κοστίζει μια τεράστια ψυχική δύναμη, η οποία πολλές φορές δεν μπορεί να «κατατεθεί» και έτσι φυσικό επακόλουθο είναι να δημιουργούνται με τον καιρό κάποιες αισθητικές διαταραχές. Δηλαδή, αρχίζουν οι ασθενείς αυτοί και αισθάνονται ενοχλήσεις με τη μορφή τσιμπημάτων, μουδιασμάτων ή άλλων τέτοιων παρόμοιων κλινικών εκφράσεων.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, όλα αυτά είναι ένα «σήμα» ότι η ασθένεια έχει προχωρήσει πάρα πολύ και ότι πλέον ο εσωτερικός κόσμος του ασθενούς δεν είναι σε θέση να ανεχτεί περισσότερο τα «τικ», χωρίς να προκύψει κάτι άκρως παθολογικό. Έτσι λοιπόν σε αυτές τις καταστάσεις είναι απαραίτητη η επέμβαση του κλινικού γιατρού, προκειμένου να δώσει λύση σε αυτό το γεγονός.

Πότε «σωματοποιούνται» τα «τικ»;