Είναι το υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο μια κατάσταση λευχαιμίας;

Σίγουρα το υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο, από τη δική μας πείρα εδώ στη Βιονευρολογική, κατά κύριο λόγο, προσβάλλει «λευκά» στοιχεία του αίματος και δημιουργεί μια πληθώρα ηωσινόφιλων, τα οποία με τη σειρά τους «προάγουν» μια ανοσολογική αντίδραση που φέρνει μια συγκεκριμένη νοσολογική κατάσταση.

Κατά κύριο λόγο, τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια αυτοάνοση αντίδραση λόγω ανοσοποιητικής διαταραχής, η οποία μπορεί να «πυροδοτηθεί» είτε από τροπική ηωσινοφιλία είτε από μια λοίμωξη, αλλεργική διάθεση ή ακόμη από μια άλλη αυτοάνοση διαταραχή.

Είναι οπωσδήποτε μια δύσκολη διάγνωση και ακόμη πιο δύσκολη είναι η θεραπεία της, ιδιαίτερα όταν σε αυτή την κλινική εικόνα προστίθενται και άλλα νευροψυχιατρικά συμπτώματα, όπως κεφαλαλγίες, έντονη φαγούρα, ιδιαίτερο άλγος, πίεση, υπέρμετρο άγχος, διαταραχές του ύπνου, πολλές ενοχλήσεις από την όραση και από αισθητικές διαταραχές.

Η έγκυρη διάγνωση είναι κατά κύριο λόγο κλινικού χαρακτήρα και βασίζεται περισσότερο στις βιοχημικές και ανοσολογικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα αυτών των εξετάσεων πρέπει να συγκεντρωθούν έγκαιρα και χωρίς ιδιαίτερο κόπο, γιατί σήμερα είναι δυνατόν να γίνει αυτό.

Υπάρχουν όλα τα σύγχρονα μηχανήματα που μπορεί να βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση, έτσι που ο ασθενής να έχει τη θεραπεία που πρέπει, χωρίς να χρειάζεται να ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα.

Είναι το υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο μια κατάσταση λευχαιμίας;