Hωσινοφιλία και σπληνεκτομή

Hωσινοφιλία και σπληνεκτομή

Καμία φορά το υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο, έχουμε κάνει τέτοιες παρατηρήσεις και στη Βιονευρολογική, παίρνει τέτοια έκταση που χρειάζονται πιο εντατικές, άμεσες και πολλές φορές χειρουργικές επεμβάσεις. Μια περίπτωση από αυτές είναι η σπληνεκτομή που πρέπει να γίνει προκειμένου να ελαττωθεί η φοβερή φαγούρα και ο πόνος που προκαλούν τα ηωσινόφιλα.

Βέβαια, αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης είναι παλιός και δύσκολα σήμερα εφαρμόζεται, γιατί πλέον υπάρχουν τόσο τα τεχνικά μέσα όσο και οι δυνατότητες της έγκυρης διάγνωσης και της ανάλογης θεραπευτικής προσαρμογής.

Παρόλα αυτά πρέπει να αναφέρεται, και ένας κλινικός γιατρός πρέπει να το έχει πάντα υπόψη του, διότι είναι δυνατόν η αύξηση των συμπτωμάτων να είναι τόσο ραγδαία που το επιβάλλει. Κάτι ανάλογο υπάρχει και με την καταστροφή των καρδιακών βαλβίδων από την υπερηωσινοφιλία, όπου πάλι με χειρουργική προσπάθεια γίνεται η ανάταση τους και η διόρθωση τους ή η αλλαγή τους.

Σε όλες αυτές τις καταστάσεις δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά κύριο λόγο αυτό που έχουμε σαν πρώτο σύμπτωμα σε όλες αυτές τις περιπλοκές είναι συμπτώματα από το κεντρικό νευρικό σύστημα και κυρίως από τον εγκέφαλο.

Έτσι λοιπόν δεν είναι καθόλου παράξενο που οι περισσότεροι κλινικοί γιατροί οδηγούνται στις «ακραίες» αυτές λύσεις, έχοντας λάβει αφορμή από μια νευρολογική και κυρίως εγκεφαλική συμμετοχή των συμπτωμάτων.

Όπως και να έχει όμως, η περίπτωση απαιτεί άκρα σοβαρότητα και ταχύτητα, γιατί αλλιώς είναι από τις περιπτώσεις που είναι πολύ δύσκολο να «επαναταχθούν».