Μεταθαλαμικό έμφρακτο

Μεταθαλαμικό έμφρακτο

Ο θάλαμος είναι μια περιοχή του εγκεφάλου που, όπως γνωρίζουμε στη Βιονευρολογική από τις διάφορες μελέτες και επιστημονικές έρευνες που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια πλούσια νεύρωση και αιμάτωση σε αυτόν το χώρο.

Ουσιαστικά, ο θάλαμος είναι πολύ ευάλωτος στην αγγείωση του εγκεφάλου και δέχεται από τη μια ή την άλλη μεριά, στο ένα ή στο άλλο ημισφαίριο, να είναι «δέκτης» κάποιου μικροεμφράκτου. Συνήθως, αυτά τα μικροέμφρακτα προκαλούν διαταραχές τόσο του πόνου όσο και της αίσθησης ζεστού-κρύου, δηλαδή έχουν μια «συμπαθητική» δράση.

Οι μετεμφρακτικές θαλαμικές διαταραχές είναι ένα πολύ μεγάλο «βάσανο» για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, διότι συνήθως τους προσβάλλουν χωρίς αυτοί πάντα να μπορούν έγκαιρα να το καταλάβουν. Είναι γεγονότος ότι τα θαλαμικά έμφρακτα είναι λίγο «παραμελημένα», διότι κλινικά υπάρχει αρκετά μεγάλη δυσκολία να εντοπιστούν, διότι η κύρια τους εκδήλωση είναι μόνο ο πόνος ή οι διαταραχές ζεστού-κρύου.

Με την πρόοδο όμως της μαγνητικής τομογραφίας του εγκεφάλου και με την αύξηση που έχουν πάρει οι εξετάσεις της σε αυτό το σημείο, πλέον τακτικά συναντάμε αυτές τις περιπτώσεις και από αντίστροφη πλέον μεριά ρωτάμε αν υπάρχουν οι ανάλογοι θαλαμικοί πόνοι.

Τακτικά οι νευρολόγοι βρίσκουνε το συνδυασμό αυτών των δυο σημείων, όταν εξετάζουν με προσοχή τον ασθενή, έχοντας κατά νου αυτή τη σκέψη και προχωρώντας στις ανάλογες εξετάσεις. Ο μεταθαλαμικός πόνος, ύστερα από έμφρακτο, είναι μια δύσκολη θεραπευτικά υπόθεση και απαιτεί συνδυασμούς φαρμάκων και επαρκή γνώση.