Ψυχολογικοί μηχανισμοί πόνου

Ψυχολογικοί μηχανισμοί πόνου

Οι ψυχολογικοί μηχανισμοί πόνου είναι πολλοί. Στην ουσία πάντα όλοι αυτοί έχουν ένα «νευρωνικό υπόβαθρο», διότι δημιουργούν νευρωνικά τόξα, τα οποία έχουν μεν ως ερέθισμα μια ψυχική διαταραχή ή ένα ψυχικό ενόχλημα, αλλά στην ουσία κατά βάση όλη αυτή η διαδικασία γίνεται νευρολογικά μέσω συγκεκριμένων σχηματισμών ή κέντρων.

Η διατύπωση «κεντρικός ψυχιατρικός μηχανισμός πόνου» είναι περισσότερο ένας ευφημισμός, προκειμένου να γίνει καλύτερη η συνεννόηση μεταξύ συναδέλφου γιατρού, κυρίως όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένη διάγνωση ή όταν ο πόνος είναι διάχυτος.

Εκείνο που είναι πολύ χαρακτηριστικό είναι ότι σε αυτές τις μορφές πόνου, σχεδόν πάντοτε έχουμε συνοδό φαινόμενο τον πανικό ή και εκτεταμένες φοβίες, όπου ο άρρωστος σαφώς υπερβάλλει και προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του γιατρού, προκειμένου να έχει την ανακούφιση στο ένα ή στο άλλο σημείο.

Όπως και να έχει το πράγμα, επειδή κατά κανόνα οι πόνοι αυτοί εμφανίζονται σε δυσάρεστα κλινικές καταστάσεις, π.χ. καρκίνοι ή μεταχειρουργικές καταστάσεις, πρέπει να γίνεται εκτεταμένη ανάλυση, να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και να αντιμετωπίζονται άμεσα.

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση ένα τέτοιου είδους ψυχικής αιτιολογίας και μηχανισμού επώδυνο σύνδρομο να αφεθεί στην τύχη ή να αντιμετωπιστεί κατά περίπτωση, όπως προτιμάει ο ασθενής ή όπως επιθυμούν οι συγγενείς, προκειμένου να έχουν την ησυχία τους.