Εγκέφαλος και στερητικό σύνδρομο

Εγκέφαλος και στερητικό σύνδρομο

Μπορούμε να πούμε ότι νοσολογικά η βάση κάθε στερητικού συνδρόμου είναι η δυσλειτουργία κάποιας περιοχής του εγκεφάλου. Συγκεκριμένα, κάποιας περιοχής που έχει το ένα νευρωνικό τόξο, το οποίο επικοινωνεί και «συγκοινωνεί» τις διάφορες περιοχές του εγκεφάλου που το σχηματίζουν.

Η όλη δράση βέβαια «προχωράει» ακόμη πιο κάτω και κυρίως στο επίπεδο των νευροδιαβιβαστών. Νευροδιαβιβαστές είναι κάποια στοιχεία, συγκεκριμένα ουσίες του εγκεφάλου με διαφορετικό χημικό χαρακτήρα μεταξύ τους. Ο χημικός αυτός χαρακτήρας προσδιορίζει την κατά περίπτωση δράση τους ή αντίδραση τους.

Οι νευροδιαβιβαστές αυτοί λοιπόν, μέσα σε αυτό το νευρωνικό τόξο, όταν δε λειτουργούν «σωστά» ή δεν ταυτίζονται με την ομοιόσταση του εγκεφάλου, προκαλούν το στερητικό σύνδρομο. Δηλαδή, για να το πούμε πιο απλά, σε κάθε εμφάνιση στερητικού συνδρόμου ακόμη και αυτού του ερωτικού, η βάση του είναι σε κάποιους νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο, οι οποίοι εκλύονται λιγότερο ή περισσότερο.

Όπως καταλαβαίνουμε η περίπτωση του στερητικού συνδρόμου στην ουσία είναι μια διαταραχή της εγκεφαλικής ισορροπίας. Όταν ένας εγκέφαλος «παίρνει» αυτά που χρειάζεται και αποδίδει αυτά που απαιτούνται, τότε έχουμε μια ισορροπία, που γεννά την ψυχική ηρεμία και την ήρεμη συμπεριφορά του ατόμου.

Η διαταραχή αυτή της συμπεριφοράς έρχεται ακριβώς με την εμφάνιση κάποιου στερητικού συνδρόμου. Το στερητικό αυτό σύνδρομο μπορεί να είναι μικρό ή μεγάλο και ανάλογες να είναι και οι επιπτώσεις που έχει στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Η συμπεριφορά αποτελεί τον καθρέφτη της ψυχικής υγείας και της έντασης τυχόν στερητικού συνδρόμου προς τα έξω.