To «μεθύσι» του μαραθωνοδρόμου

To «μεθύσι» του μαραθωνοδρόμου 

Ο μαραθωνοδρόμος ύστερα από ένα σημείο εντατικού τρεξίματος καταλαμβάνεται από μία έντονη ευφορία. Αυτή η ηδονική ευφορία  εξαφανίζει την κόπωση και τους πόνους από τις αρθρώσεις και τον εξωθεί να τρέξει ακόμη περισσότερο, έχοντας την ελπίδα για περισσότερη ευχαρίστηση. Αυτό το φαινόμενο, γνωστό σαν «runner’s high», μελετήθηκε την εποχή του 1990 εντατικά σε πολλά αθλητικά και νευρολογικά ινστιτούτα, ιδιαίτερα με τη μέθοδο της τομογραφίας των ποζιτρονίων. Σ’ αυτά τα άτομα βρέθηκε λοιπόν μία αυξημένη παραγωγή ντοπαμίνης από τον επικλινή πυρήνα του εγκεφάλου. Αυτή η ντοπαμίνη με την αύξησή της προκαλεί την έντονη επιβράβευση και ευφορία για την όλη διαδικασία. Παράλληλα όμως, πιστοποιήθηκε και μία έντονη και παράλληλη δραστηριότητα του «μονοπατιού» των οπιοειδών. Η αυξημένη συγκέντρωση των οπιοειδών πεπτιδίων και η προσκόλλησή τους στους ανάλογους υποδοχείς που είναι διασκορπισμένοι στον εγκέφαλο δημιούργησαν την αίσθηση της αναλγησίας και της επιπλέον ηδονικής απόλαυσης. Αυτό δίνει και την εξήγηση του «εθισμού» των μαραθωνοδρόμων στις μεγάλες αποστάσεις˙ έναν εθισμό που δεν είναι όμως τοξικός, γιατί ελέγχεται από τον εγκέφαλο.