Ο έλεγχος της αλήθειας

Ο έλεγχος της αλήθειας

Σε ένα νευροψυχιατρικό ιστορικό, το πρώτο που ενδιαφέρει και είναι ουσιαστικό για την περαιτέρω εξέταση, πολλές φορές και για τη θεραπεία, όπως έχουμε διαπιστώσει στη Βιονευρολογική, είναι εάν αυτά που κανείς ακούει, βλέπει ή «παίρνει» από τον ασθενή είναι αληθή ή όχι.

Ένα τυπικό παράδειγμα είναι π.χ. εάν ο φόβος για την κρίση, που είναι τόσο επίκαιρος τελευταία σε πάρα πολλούς ανθρώπους, είναι αληθινός, μέχρι ποιό σημείο φτάνει, είναι για τον συγκεκριμένο μια απειλή ή πρόκειται για μια επιρροή των μέσων ενημέρωσης προς το πρόσωπο του.

Αυτός είναι και ο στόχος του γιατρού σε ψυχιατρικό επίπεδο, αλλά και με τη βοήθεια των νευρολογικών εξετάσεων να δει εάν πραγματικά αυτός συντονίζεται με πραγματικά πράγματα ή εάν υπάρχει εγκεφαλική δυσλειτουργία που φέρνει μια φυσιολογική αναστάτωση που κάνει εύκολο το «γρύλισμα» του ενδιαφερόμενου ή του ασθενούς προς την επικινδυνότητα της λάθους ιδέας ή της λάθος εκτίμησης και έτσι να δηλητηριάζει την καθημερινότητα του.

Βέβαια, δεν είναι μια εύκολη ανάλυση, αλλά ουσιαστικά αποτελεί το βασικό πυρήνα των καθημερινών ανθρώπινων εκδηλώσεων και πρέπει ανάλογα να εξετάζονται και να εκτιμώνται από το γιατρό.

Πολλές φορές η συμβολή ενός ψυχιάτρου ή νευρολόγου σε αυτά τα πράγματα είναι πολύτιμη, προκειμένου να βοηθήσει και τον ίδιο και για τη σωστή απόφαση.

Οι λάθος αποφάσεις σε συγκεκριμένες στιγμές, το περίφημο λάθος «timing», είναι αυτές που οδηγούν και την ανθρώπινη ύπαρξη στην αφάνταστη ταλαιπωρία της λάθος εκτίμησης στην καθημερινότητα.