Η διανοητική κατάσταση σε περιπτώσεις σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικής συνδρομής

Η διανοητική κατάσταση σε περιπτώσεις σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικής συνδρομής

Ένα σωστό και εύκολο διαγνωστικό κριτήριο στις περιπτώσεις της διαφοροδιάγνωσης μιας σπονδυλοπαρεγκεφαλιδικής συνδρομής από άλλες αρρώστιες, όπως είναι ο υποθυρεοειδισμός, σκλήρυνση κατά πλάκας ή εξωπυραμιδικά σύνδρομα, είναι η διανοητική κατάσταση του ασθενούς.

Όπως γνωρίζουμε και από τη διεθνή βιβλιογραφία και έχουμε επανειλημμένα διαπιστώσει και στη Βιονευρολογική ή στις περιπτώσεις αυτές των ασθενών, ακόμη και όταν είναι εμφανής η διάγνωση λόγω κληρονομικής παρουσίας άλλων ατόμων λείπουν οι διανοητικές διαταραχές.

Μάλιστα είναι τόσο χαρακτηριστικό αυτό, που μπορεί να ληφθεί και σαν στοιχείο διαφοροδιάγνωσης. Παράλληλα όμως, πρέπει να είναι ένα ερέθισμα για τον κλινικό γιατρό και γενικά για το διαγνώστη να γίνεται μια εκτεταμένη έρευνα με διάφορα νευροφυσιολογικά τεστ ή ακόμη και ψυχομετρικές εξετάσεις, προκειμένου να πιστοποιηθεί το «ακέραιο» της διανοητικής κατάστασης.

Είναι σίγουρα κάτι το να ψάχνει κανείς με μανία σύμπτωμα προς σύμπτωμα αυτά τα νευρολογικά, εκφυλιστικά νοσήματα για να βρει μια αρχή και ένα τέλος.

Ο κλινικός γιατρός όμως θα ανταμειφτεί από τη σιγουριά της διάγνωσης και αργότερα μιας πιθανής θεραπείας, η οποία στις ημέρες μας δεν είναι αδύνατον, αν γίνει έγκαιρα αυτή η διαφοροδιάγνωση και η σωστή τοποθέτηση.

Αξίζει οπωσδήποτε τον κόπο, αν και είναι ιδιαίτερα κοπιαστικό η εμμονή μέχρι την τελική διάγνωση. Μέσα σε αυτά περιλαμβάνεται και ο διανοητικός έλεγχος των ασθενών.