H σχέση του θυρεοειδούς με το νευρικό σύστημα

H σχέση του θυρεοειδούς με το νευρικό σύστημα

Ο αδένας του θυρεοειδούς περιέχει μηχανισμούς αυτορρύθμισης που επικοινωνούν με τον εγκέφαλο , έτσι που ανά πάσα στιγμή να είναι σε θέση να ρυθμίζει τη θυρεοειδική λειτουργία.

Ακόμη και όταν τα πράγματα «εκτροχιαστούν» ή το ιώδιο έχει μικρή ή μεγάλη παρουσία, παρόλα αυτά εξακολουθούν αυτοί οι μηχανισμοί αυτορρύθμισης και λειτουργούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να έχουμε μια «φυσιολογική» λειτουργία του θυρεοειδούς.

Είναι ένα θαύμα της φύσης, όπως έχουμε δει στη Βιονευρολογική, ο τρόπος με τον οποίο κυρίως ο εγκέφαλος μέσω της υπόφυσης αλλά και άλλου εγκεφαλικού σχηματισμού ρυθμίζει τη λειτουργία του θυρεοειδούς μέσω του ιωδίου.

Ιδιαίτερα σε ευαίσθητες νευρολογικές ασθένειες, όπως είναι το πάρκινσον, οι επιληψίες, οι εγκεφαλίτιδες ή και τα εκφυλιστικά νοσήματα διαφόρου τρόπου, τότε οι μηχανισμοί αυτορρύθμισης «οξύνονται» σε σημείο τέτοιο που να προλαβαίνει ακόμη και δυσάρεστες καταστάσεις.

Παρατηρώντας, δηλαδή, σε πάρα πολλούς ασθενείς τις διάφορες αυτές λειτουργίες, ακόμη και στις ίδιες τις παθήσεις του θυρεοειδούς , βλέπουμε μια κεντρική συμμετοχή του εγκεφάλου προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση.

Τελικά πρέπει να θεωρηθεί σχεδόν δεδομένο ότι θα παρουσιαστεί μια ορμονική θυρεοειδική διαταραχή, εφόσον η «συνεργασία» με τον εγκέφαλο διακοπεί ή διαταραχτεί.

Εάν δε την κατάλληλη στιγμή έχουμε τον τρόπο και τη γνώση να αποκαταστήσουμε αυτή τη βλάβη, τότε είναι πλέον σίγουρο ότι μπορούμε να κάνουμε μεγάλα θεραπευτικά βήματα σε όλες τις παθήσεις του θυρεοειδούς και κατ’ επέκταση στις νευρολογικές που έχουν σχέση με αυτήν.